Ανεξέλεγκτες οι πωλήσεις και οι παράνομες εκτροφές ζώων
Μοιραστείτε το

Εθελόντρια – ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων, η Αλεξάνδρα Δημοπούλου, είναι μέλος του Συλλόγου «Φιλόζωοι Εθελοντές Πάτρας». Πρόκειται για μία ομάδα ανθρώπων που έχουν οργανωθεί και λειτουργούν καταλυτικά στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Δήμος και όχι μόνο σε σχέση με τα αδέσποτα.

Παρούσα σε δημόσιες εκδηλώσεις και ενημερωτικές δράσεις-μέσω της Πανελλαδικής πρωτοβουλίας της για την κατάργηση της χρήσης φυσικής γούνας, με απώτερο στόχο τη συμβίωσή μας με κάθε έμψυχη μορφή του πλανήτη και όχι την κακοποίησή της- προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το κοινό για τους αδέσποτους φίλους του ανθρώπου.

Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, μας ανοίγει την καρδιά της για να ξεδιπλώσει τόσο το όραμά της περιγράφοντας τη σχέση της με τον Δήμο και τη χρησιμότητα του εθελοντισμού όσο και για τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας με τα αδέσποτα, γεγονός που κάνει όλους εκείνους που είναι ευαισθητοποιημένοι στο θέμα αυτό, πολύ συχνά να θεωρούν ότι μάχονται άοπλοι.

Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τα φιλοζωικά δρώμενα, και η δημιουργία του Συλλόγου «ΦΕΠ» ήταν αποτέλεσμα κάποιου συγκεκριμένου γεγονότος;

Από μικρή. Θυμάμαι περιστατικά διασώσεων μαζί με τη μητέρα μου. Έχω ακόμα εικόνες να μεταφέρουμε μέσα σε σεντόνι ένα τραυματισμένο σκύλο ή να τρέχουμε με κουβάδες με νερό και χόρτο για ένα γέρικο γαϊδαράκο που είχαν εγκαταλείψει ή και να φροντίζουμε μια τυφλή σκυλίτσα που είχαν εγκαταλείψει μαζί με τα μωρά της. Η δημιουργία του Φ.Ε.Π. ήταν απλά απόφαση εθελοντών να δραστηριοποιηθούν συλλογικά και να έχουν μεγαλύτερη δύναμη μέσα και από κάποια νομική υπόσταση.

Λίγα λόγια για το Σύλλογο και τα μέλη του…

Ιδρύθηκε το 2016 όπου μέχρι σήμερα παραμένει με ελάχιστα ενεργά μέλη. Σκοπός η προστασία και διάσωση ζώων.

Ποια νομίζετε ότι είναι σήμερα η κατάσταση στη χώρα με τα αδέσποτα; Οι Έλληνες είναι αρκετά φιλόζωοι;

Η κατάσταση είναι τραγική και οι κακοποιήσεις ζώων, μας εκθέτουν παγκοσμίως. Μπορούν να αλλάξουν πολλά με την παιδεία, την ενημέρωση, την καλλιέργεια ενσυναίσθησης και όπου υπάρχει ανάγκη με την καταστολή σε περιπτώσεις παρανομίας.

Πού εντοπίζεται η αδυναμία στο να λυθεί το πρόβλημα με τα αδέσποτα; Εχετε προτάσεις που δεν έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα;

Οι προτάσεις που έχουμε καταθέσει, δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί.

Δεν εφαρμόζεται ο κρατικός μηχανισμός για τη σήμανση των κηδευομενομένων ζώων. Πρέπει να επιβληθεί υποχρεωτική στείρωση των ιδιόκτητων ζώων. Δεν γίνονται έλεγχοι στους κηδεμόνες ζώων, δεν υπάρχει καταστολή της παρανομίας κι από την άλλη συνεχίζονται οι εισαγωγές, οι πωλήσεις ζώων σε petshops, οι παράνομες εκτροφές. Δε δίνονται κονδύλια για διαρκείς στειρώσεις για περίθαλψη, για συμμάζεμα πραγματικό. Γίνεται τελευταία προσπάθεια από την κυβέρνηση προκειμένου να αλλάξουν πράγματα και ελπίζουμε όλοι να μην είναι και πάλι προς λάθος κατεύθυνση.

Ποια η ευθύνη του Δήμου και κατά πόσο πρόσφορο έδαφος υπάρχει από πλευράς του για συνεργασία;

Το ήθος τους έχει προφυλάξει την πόλη και τα ζώα από κινήσεις λανθασμένες, παράνομες και εγκληματικές απέναντι στα ζώα. Ο Δήμος, μας ακούει, δέχεται, συνεργάζεται και προσπαθεί.

Σημαντικό είναι ότι έχει ξεκινήσει παρουσιάσεις των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της ΠΦΠΟ (Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία) στα σχολεία με στόχο να μην υπάρξει σχολείο που να μην έχει παρακολουθήσει τα προγράμματα αυτά (σεβασμού και ενσυναίσθησης των μαθητών προς τα ζώα). Έχει τρέξει καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών.

Τρέχει συμβάσεις στειρώσεων και άλλων κτηνιατρικών πράξεων.

Παρέχει τροφές για τη σίτιση αδέσποτων, ετοίμασε σπιτάκια για γάτες και σκύλους που θα μπουν σε σημεία που ζουν άστεγα ζώα και σιτίζονται από τους εθελοντές. Πρέπει να προχωρήσει το σημαντικό έργο δημιουργίας της δημοτικής κλινικής που είναι σε εξέλιξη. Να προχωρήσει σε καταγραφή όλων των ζώων στην περιοχή μας και χαρτογράφηση των άστεγων ζώων, να συνεργαστεί με τους εθελοντές συστηματικά για τις υιοθεσίες ζώων. Όλα αυτά είναι μέσα στα προγράμματά μας. Νιώθω αγωνία κι αισθάνομαι ότι πρέπει διαρκώς να παλεύουμε με τη γραφειοκρατία ενώ εδώ έξω οι ανάγκες επείγουν.

Τι περιστατικά αναλαμβάνετε; Πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα περιστατικά; Τι ισχύει μέχρι τώρα με τους κτηνιάτρους, την περίθαλψη, τη σίτιση;

Ζώα άρρωστα, τραυματισμένα, εγκαταλελειμμένα, κακοποιημένα, κουτάβια αμέτρητα καθημερινά πεταμένα στην κυριολεξία προερχόμενα κυρίως από ζώα ιδιόκτητα, γέρικα κυνηγετικά επίσης εγκαταλελειμμένα, ζώα που έχουν αφαιρεθεί λόγω κακοποίησης με εισαγγελική παραγγελία… Υπάρχει βέβαια και η συνεργασία του Δήμου Πατρέων με κτηνιάτρους για σήμανση όπου τον τελευταίο χρόνο έγινε περισυλλογή και διαχείριση 181 ζώων με στείρωση, εμβολιασμό, αποπαρασίτωση, ενδεικτικές εξετάσεις αίματος, σήμανση, κάποιες θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις. Για τη σίτιση υπάρχει μεγάλη βοήθεια εκ μέρους του Δήμου ο οποίος είναι ανάμεσα στους 2-3 πρώτους δήμους στην Ελλάδα σε ανταπόκριση.

Με τι πόρους δραστηριοποιείται ο Σύλλογος;

Οι εθελοντές δρουν κυρίως ιδίοις πόροις. Όταν υπάρχουν σοβαρά περιστατικά με μεγάλο κόστος αναγκάζονται και ανακοινώνουν εράνους και όποιος μπορεί προσφέρει κατευθείαν στον κτηνίατρο προκειμένου να καλυφτεί το αδέσποτο ζώο που άλλον στον κόσμο δεν έχει.

Ποια η συνεργασία με την Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία «ΠΦΠΟ» και κατά πόσο είναι αρκετή; Θεωρείτε ότι μπορεί να λύσει το θέμα με τα αδέσποτα;

Η ΠΦΠΟ είναι η μεγαλύτερη Ομοσπονδία στη χώρα μας. Ερευνά, ενημερώνεται, καταδεικνύει, επιμένει, καταγγέλλει, συνεργάζεται με φορείς και οργανώσεις παγκοσμίως. Αν τα γρανάζια του κράτους κινούνταν προς τις κατευθύνσεις που υποδεικνύει βεβαίως το πρόβλημα με τα άστεγα ζώα θα είχε λυθεί προ πολλού.

Πιστεύετε ότι είναι καλύτερα να υιοθετούμε ένα αδέσποτο από το να το αγοράζουμε;

Βεβαίως! Κανονικά καμία ζωή δεν θα έπρεπε να πωλείται άλλωστε. Το αδέσποτο ζωάκι να ξέρετε θα δείξει μεγάλη ευγνωμοσύνη και θα δώσει πολλές χαρές σε όποιον το υιοθετήσει.

Πώς μπορούν να ευαισθητοποιηθούν περισσότερο οι άνθρωποι στο συγκεκριμένο θέμα;

Καμπάνιες ενημέρωσης- εκπαίδευσης για τους πολίτες, προβολή εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τα παιδιά, πολιτιστικές δράσεις.

Αν θέλει κάποιος να δραστηριοποιηθεί, ποια η διαδικασία και η συνεισφορά του;

Μπορεί να έρθει σε επαφή με τους εθελοντές ή και μέσω του Δήμου, να δηλώσει συμμετοχή και θα μπορούσε να βοηθήσει σε τάισμα, φιλοξενίες, επικοινωνία με τις Αρχές για τις καταγγελίες, οικονομικά, στη μεταφορά ενός ζώου στο κτηνιατρείο, στην ενημέρωση του δήμου με αίτημα για ζώα που χρειάζονται στείρωση, στην καταγραφή πληθυσμών αδέσποτων σε κάποια περιοχή.

Πόσο κοστοβόρο είναι να είσαι εθελοντής σήμερα;

Με δυο κουβέντες θα πω πως είναι κοινό μυστικό ότι όλοι σχεδόν οι εθελοντές φτάνουν στο σημείο να δυσκολεύονται να πληρώσουν το δικό τους λογαριασμό ρεύματος γιατί σε ώρα ανάγκης τα έχουν προσφέρει για να σώσουν ένα ζώο.

Ζωοφιλία-εθελοντισμός-ακτιβισμός. Ποιο είναι το κοινό σημείο μεταξύ αυτών;

Ευαισθησία, σεβασμός σε κάθε ύπαρξη, ειλικρινές αίσθημα δικαίου.

Τι θα θέλατε να έχετε καταφέρει στο τέλος του δρόμου κοιτώντας πίσω;

Να έχω καταφέρει να αλλάξω τον τρόπο σκέψης, «τα μυαλά». Αν αυτό καταφέρω δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε άλλα. Η γνώση και ο πολιτισμός έχουν μεγάλη δυναμική στις κοινωνίες.

Ποια τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε;

Σεβασμό στη ζωή. Σεβασμό προς αλλήλους. Κάθε φορά που βλέπετε άστεγο, πεινασμένο, διψασμένο, άρρωστο και πονεμένο ανθρώπινο ή μη ανθρώπινο ζώο σκεφτείτε πώς θα νιώθατε στη θέση του. Έχουμε τη δύναμη να κάνουμε τον κόσμο πιο δίκαιο.

Συνέντευξη στην Ανθή Ροδοπούλου

Πηγή : pelop.gr

Μοιραστείτε το

Αφήστε μια απάντηση