Μοιραστείτε το

Aμεσότητα, επιστημονική κατάρτιση και οικολογική οπτική μερικά από τα χαρακτηριστικά του Δημήτρη Ζαρρή που μας μιλάει για την αντιπλημμυρική προστασία με τη διατήρηση της φυσικής μορφής των αστικών ρεμάτων.

Δημήτρη, παρουσίασέ μας με λίγα λόγια τον εαυτό σου και το επάγγελμά σου.

Λέγομαι Δημήτρης Ζαρρής, είμαι Πολιτικός Μηχανικός, Διδάκτορας της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ στην Υδρολογία. Η βασική μου επαγγελματική απασχόληση είναι ο υδρολογικός σχεδιασμός των αντιπλημμυρικών έργων. Με την έννοια αυτή, και σε συνδυασμό με την οικολογική μου οπτική, προσπαθώ να συνδυάσω την αντιπλημμυρική προστασία με τη διατήρηση της φυσικής μορφής των αστικών ρεμάτων. Δύσκολο αλλά εφικτό. Και «πλούσιος και υγιής« που λέμε, τελικά μπορεί να είναι εφικτό.

Από πότε συμμετέχεις στους αγώνες για τα ανοιχτά ρέματα και τα ποτάμια και πόσο έχουν συμβάλει αυτοί οι αγώνες στο αποτέλεσμα;

Στο οικολογικό κίνημα ανήκω ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990. Ειδικά για τα αστικά ρέματα, είμαι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου «ΡΟΗ – Πολίτες υπέρ των ρεμάτων» που ιδρύθηκε και λειτουργεί από το 2016. Είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα η ΡΟΗ. Προσπαθεί να συνδυάσει τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό με την επιστημονική γνώση. Διατηρούμε την αξιοπιστία μας προτείνοντας σοβαρές και ρεαλιστικές προτάσεις στα θέματα των αστικών ρεμάτων αλλά και καλλιεργώντας τον ακτιβισμό και την περιβαλλοντική δράση στην κοινωνία. Δύσκολο αλλά και αυτό επίσης εφικτό. Η πρόσφατη «νίκη» στο ΣτΕ για τον Ποδονίφτη είναι το ένα από τα αποτελέσματα της δράσης μας. Το άλλο είναι ότι και τα δύο δημοτικά συμβούλια, και του Δήμου Αθηναίων αλλά και του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας, καταψήφισαν, σχεδόν ομόφωνα, τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) των έργων διευθέτησης του Ποδονίφτη μετά από το τεχνικό μας υπόμνημα αλλά και την παρουσία των μελών μας στις σχετικές συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων και του Περιφερειακού Συμβουλίου όπου καταθέσαμε τις απόψεις μας στους δημοτικούς αλλά και στους Περιφερειακούς Συμβούλους. Βέβαια, όχι μόνο στον Ποδονίφτη, αλλά και στην Πικροδάφνη, στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, στον Ερασίνο και σε όποιο άλλο ρέμα χάνει το δίκιο του.

Θεωρείς πως ένα φροντισμένο ρέμα δίνει στην πόλη μια ανάσα ζωής και την αίσθηση της εξοχής;

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, τα ρέματα είναι ένα φυσικό air–conditioning. Αυτό είναι παρελκόμενο. Το σημαντικό είναι ότι τα αστικά ρέματα στη φυσική τους μορφή αποτελούν ένα θύλακα βιοποικιλότητας εντός των αστικών περιοχών, φέρνουν τη φύση δίπλα στα σπίτια μας. Διατηρούν σημαντικά οικοσυστήματα των οποίων η ακεραιότητα είναι σημαντική. Πού θα δεις αλλού τσαλαπετεινούς, αλκυόνες, ψαράκια και χέλια μέσα στην πόλη; Στο φυσικό ρέμα δίπλα στο σπίτι σου.

Γιατί νομίζεις οι πολίτες των ελληνικών μεγαλουπόλεων κάνουν ό,τι μπορούν για να μπαζωθεί ένα ρέμα; Είναι απλά αδιαφορία ή άγνοια;

Είναι δύο οι αιτίες. Η πρώτη και η σημαντικότερη, κατά την άποψή μου, είναι ο φόβος είτε της πλημμύρας είτε της κατάπτωσης των πρανών του ρέματος λόγω διάβρωσης, πάνω στο οποίο έχουν κατασκευαστεί πολλές κατασκευές, κυρίως οικίες, είτε αυθαίρετες είτε περίπου νόμιμες. Μπροστά στο φόβο της κατάρρευσής τους οι πολίτες που ζουν εκεί απαιτούν εντόνως τον εγκιβωτισμό ή και την κάλυψη του ρέματος, θεωρώντας ότι έτσι θα προστατεύσουν τις κατασκευές τους. Άλλη αιτία είναι ότι, λόγω των παράνομων απορρίψεων υγρών αποβλήτων, συνήθως τα αστικά ρέματα μυρίζουν άσχημα και είναι εστίες ρύπανσης ή ακόμα και μολύνσεων. Έτσι, αντί να βρούμε τις παράνομες συνδέσεις και να τις απαγορεύσουμε, καλύπτουμε το ρέμα. Προφανώς είναι παράλογο, γιατί ούτε οι παράνομες συνδέσεις εντοπίζονται και συνεχίζει να μυρίζει άσχημα αλλά και αυξάνεται ο πλημμυρικός κίνδυνος στα σκεπασμένα ρέματα.

Πρόσφατα υπήρξε μια θετική απόφαση του ΣτΕ για τον Ποδονίφτη. Είναι η πρώτη ή υπήρξαν και άλλες στο παρελθόν;

Υπήρξε η πρώτη με την έννοια ότι είχε αναπτυχθεί ένα συντονισμένο κίνημα ανθρώπων από τοπικούς συλλόγους, τον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας και τη ΡΟΗ. Ευαισθητοποίηση, ενημέρωση των πολιτών, σοβαρή δουλειά στο τεχνικό / επιστημονικό κομμάτι έφεραν το θετικό, καταρχήν, αποτέλεσμα. Υπήρξαν και άλλες πιο πριν βεβαίως όπως για το ρέμα Πικροδάφνης στην Ηλιούπολη πάνω από τη Λ. Βουλιαγμένης και σε ένα ρέμα στη Χίο όπου πολίτες αντιτάχθηκαν στην κάλυψή του και δικαιώθηκαν από το ΣτΕ.

Θεωρείς πως οι αγώνες των πολιτών που οι άλλοι τους θεωρούν αιθεροβάμονες κάποια στιγμή θα μπουν στην κοινή συνείδηση και θα ενώσουν τους πολίτες ή είναι μακρύς ο δρόμος;

Εφόσον διαθέτεις τα κατάλληλα επιχειρήματα και είσαι σοβαρός, τότε όλοι πείθονται περί της αναγκαιότητας διατήρησης της φυσικής μορφής των ρεμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κουνούπια. Όλοι νομίζουν ότι τα φυσικά ρέματα είναι εστίες κουνουπιών. Το αντίθετο βεβαίως ισχύει καθώς στα ρέματα υπάρχουν οι φυσικοί θηρευτές των κουνουπιών. Όταν εξηγείς ότι το πρόβλημα για τα κουνούπια προέρχεται από το νερό στράγγισης στα πιατάκια στις γλάστρες των μπαλκονιών μας, τότε πείθονται. Σοβαρότητα, πάθος, μετριοπάθεια και επιστημονική επάρκεια χρειάζονται μόνο.

Γιατί η πολιτεία αντιδρά με εγκιβωτισμούς και μπαζώματα;

Είναι ο φόβος μπροστά στις ευθύνες (εσχάτως είναι και ποινικές) από τις καταστροφικές πλημμύρες. Ο τεχνικός κόσμος (οι μηχανικοί δηλαδή είτε είναι μελετητές, είτε εργολάβοι είτε στις Δημόσιες Υπηρεσίες που αποφασίζουν) δεν ξέρει τίποτε άλλο παρά μόνο τις διευθετήσεις με σκληρά υλικά, δηλαδή σκυρόδεμα και συρματοκιβώτια. Έτσι για να αποτινάξει η Διοίκηση τις ευθύνες από πάνω της, εφαρμόζει εγκεκριμένες μελέτες όπως – όπως. Όταν ξαναγίνουν πλημμύρες, η δικαιολογία είναι έτοιμη. Ο μελετητής / εργολάβος φταίει.

Η μορφολογία του εδάφους στην Αττική είναι τέτοια που έχει πολλά ρέματα. Μήπως το κόστος συντήρησης και το χάσιμο γης (εφόσον δεν σκεπαστούν) είναι μια αναγκαιότητα;

Δυστυχώς πλέον έχει ελάχιστα ρέματα στη φυσική τους μορφή. Συζητάμε με ενδιαφέρον την αποκάλυψη καλυμμένων ρεμάτων, το λεγόμενο daylighting, σε περιοχές με ήπια οικιστική ανάπτυξη, όπως για παράδειγμα το ρέμα της Φιλοθέης (κλάδος του Ποδονίφτη) στη Φιλοθέη και βεβαίως ο Ιλισσός που είναι εμβληματική περίπτωση. Είναι ένα σημαντικό στοίχημα το οποίο θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Δώσε μας ένα ευχάριστο μήνυμα συνύπαρξης φύσης και ανθρώπων στις μεγάλες πόλεις.

Από την Ελλάδα θα έλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη τα Τρίκαλα και η Φλώρινα. Ληθαίος και Σακουλέβας, όχι γιατί δεν είναι διευθετημένα με σκληρά υλικά – που είναι. Αλλά κυρίως γιατί έχουν δώσει χώρο στα ποτάμια τους και τα έχουν αναδείξει σε τέτοιο βαθμό που είναι οικολογικά ακέραια οικοσυστήματα εντός των πόλεων. Προσωπικά απέκτησα μεγάλη εμπειρία εργαζόμενος στον Σύμβουλο για τα Σχέδια Διαχείρισης των Κίνδυνων Πλημμύρας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο π. Πεδιαίος, ο οποίος διαρρέει τη Λευκωσία, είναι γεμάτος καλάμια, τα οποία αναμφισβήτητα ενισχύουν τον πλημμυρικό κίνδυνο. Όμως οι οδηγίες της Υπηρεσίας ήταν να εντάξουμε τους καλαμιώνες στον αντιπλημμυρικό σχεδιασμό καθώς αυτά διατηρούν τα οικοσυστήματα εντός της πόλης της Λευκωσίας. Γενικά η Οδηγία 2007/60 για την εκτίμηση και διαχείριση του πλημμυρικού κινδύνου παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία για τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας χωρίς να στρεφόμαστε απευθείας σε σκληρές διευθετήσεις. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται, παρόλο που έχουν δημοσιευτεί τα Σχέδια Διαχείρισης, καθώς ούτε τα masterplans των αντιπλημμυρικών έργων έχουν εκπονηθεί ακόμα.

Ο Δημήτρης Ζαρρής είναι Πολιτικός Μηχανικός με Διδακτορικό Δίπλωμα από τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ στην Υδρολογία. Η 20ετής επαγγελματική του δραστηριότητα επικεντρώνεται στον υδρολογικό σχεδιασμό τεχνικών έργων. Προσπαθεί να συμβιβάσει την τεχνική αναγκαιότητα με την προστασία και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος. Κινείται στον χώρο της πολιτικής οικολογίας από τα φοιτητικά του χρόνια στο ΕΜΠ ενώ πλέον δρα στο κίνημα για ελεύθερα αστικά ρέματα ώστε να διατηρούνται στη φυσική τους μορφή αλλά και να εξασφαλίζεται ο αντιπλημμυρικός τους ρόλος. Ιδρυτικό μέλος και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου «ΡΟΗ – Πολίτες υπέρ των Ρεμάτων» και τεχνικός σύμβουλος, λόγω σπουδών και επαγγελματικής εμπειρίας, των κινήσεων προστασίας των αστικών ρεμάτων στις περιπτώσεις προωθούμενων σχεδίων εγκιβωτισμού τους.

Πηγή : polispost.com


Η ομάδα του Eco-Pet News ψάχνει και αναδημοσιεύει ειδήσεις και άρθρα, με κύριο ενδιαφέρον στην Οικολογία, Περιβάλλον και Φιλοζωΐα. Επίσης κάνει μεταφράσεις από ξένες ιστοσελίδες. Κάνει παρουσιάσεις ομάδων, ατόμων ή τόπων που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Στις αναδημοσιεύσεις μας αναζητούμε πάντα την πρώτη πηγή, που πάντα εμφανίζετε στο τέλος του κειμένου.

Ελπίζοντας σε καλύτερους Ανθρώπους, και καλύτερο κόσμο!!!

Μοιραστείτε το